Alles draai d'om de leut

Plestiek gong in d’er’aling. Nouw nie recht’oekeg, mar ’n wa leuteger rondje. Ommers, alles draaide om de leut dees jaar. As ’n rad van fortuin ziede in ’t midde ’n lachende smoel, dèèr rondom’ene wir ’s ’t motto in tekst en ’t jaartal, en dèèr om’een vroleke kopkes. D’onderkant is aangegeve deur dèèr ’t stadswape te plaatse tusse twee bééne. Veul van de veldtekes sneuvelde al gauwkes, ze scheurde wel, mar nie van ’t lache. De mense vonde n’t toen eigelek mar flut, mar de verzamelèèrs van nou zoeke d’r eige soms rot naar dees zeldzaam geworre veldteke, want veul zijn d’r weggeflèèrd.