Oe langer oe gekker

Over ’t veldteke van dees jaar kenne me kort en lang perleeje, mar ’t was wel wa d’anders. Gedaan mè de gips en klei, plestiek wier ’t. En éél makkelek in massa te make. ’t Leek wel ’n schilderijke. Netuurlek was ’t motto leuteg verbeeld: ’n boer mè d’n lange neus, die tege die neus ’n and op ’n stokske n’ouwt. Agge goed kekt, is da d’n linkere n’and, want as ’t ’n rechtere was gewist, klopte ’t plaatje grafies gezien nie. Mar ’t leutege n’is da d’in die tijd de vastenavendgroet nog echt veul mè de rechtere n’and gebrocht wier. Pas onder Nilles II, vanaf 1965 veranderde da! Ach, de mederne tijd kwam t’r aan, zumme mar denke. Daddet ’n recht’oekeg gevalleke wier, kwam omdatte gròte plestiek plate mè d’n stel veldtekes d’r op dan gauw gesneje konne worre. Over de verkòòp val ok nog veul te vertelle, mar da’s ’n ander sjapieter. Wa de kòpers van toen nog éél goed bijsta, da d’is da ’t ding rotteg was om op oew pak t’ebbe. As ’t waaide vloog ’t alle kante n’uit. Nog ’n leste verschil mè d’eerder: ’t motto sta t’r in koeieletters op.