Me motte deur de vloer

Dees veldteke wor deur kenners ok wel ’t Kleine Geitje genoemd. Agge da snel uitsprikt klink ’t as ’t kleineg’eidje, en das nouw persies waddet is. Me prate n’over ’t kleinste veldteke n’ooit. Op ’n blauw, ròòd of groen veld ziede de kop van de Geit en agge goed kekt lijket al op wa later ons ‘eilege bééldje zou gaan worre. Ok ’t stadswape kende wir zien, en voor de rest niks. Dèèrvoor was ’t veldteke te klein. Netuurlijk zitte d’r wel twee gatjes in voor ’t touwke.