As oew tèène wir ontdòòie en de Prins de vorst verdrijft Vrijf de slaap dan uit oew òòge; Leve de lente, leve de leut.
Ge wit nie wagge ziet
Dweil d'oew neus mar achternaar
Me doen d'r nog 'n schupke n'op
H'aangekleed ga d'uit
Krabbegat...Ge blef lache!